e-papieros, elektorniczne papierosy

Historia e-papierosa

Idea stworzenia bezpiecznego dla zdrowia papierosa zrodziła się już w połowie XX wieku. W ten sposób producenci papierosów chcieli zwalczyć antynikotynowe głosy, które mówiły o ich szkodliwym wpływie na ludzki organizm. Jednak żaden z największych producentów nie stworzył produktu, który był w stanie zaskarbić sobie sympatię palaczy a tyle, aby wyprzeć tradycyjne papierosy. Największy problem stanowiły kwestie technologiczna, a ciekawsze rozwiązania, które zostały dopuszczone na rynek detaliczny nigdy nie zyskały popularności.

W latach 60 konstruktorzy z firmy Philip Morris stworzyli e-papierosa o nazwie "Premiere". Była to finansowa porażka koncernu, który na realizację projektu wydał ok. 1 mld dolarów.

W latach osiemdziesiątych koncepcja e-papierosa powoli zaczęła odchodzić w niepamięć. Przyczynili się do tego głównie prawnicy koncernów tytoniowych, którzy zwyciężyli dzięki argumentom finansowym.

W 1994 roku, mimo licznych niepowodzeń do pracy nas bezwonnym e-papierosem, powrócił koncern Philip Morris oraz RJR. Papieros posiadał smak oraz wygląd tradycyjnego, nie tworzył jednak popiołu i posiadał znacznie mniej szkodliwych substancji, Natal jednak emitował tlenek węgla oraz nikotynę. Jego działanie polegało na podgrzewaniu specjalnych granulek.

Następnym pomysłem koncernu Philip Morris był e-papieros o nazwie Acord. Wydzielał on o ok. 83% toksyn mniej niż tradycyjne papierosy i dostępny był w zestawie z ładowarką do baterii, aktywatorem i paczką specjalnych papierosów. Idea stworzenia e-papierosa zyskała na popularności na przełomie wieków, prawdopodobnie jako odpowiedź na rozpowszechniane trendy prozdrowotne, antynikotynowe oraz bardziej restrykcyjne ustawy rządowe. W 200 roku chiński holding Golden Dragon Group, znany również pod nazwą Ruyan stworzył niegroźnego dla zdrowia e-papierosa, a w 2004 roku elektroniczną fajkę. W tym samym roku można było również nabyć elektroniczne cygara - Ruyan Vegas i Ruyan e-gar. Nowoczesny, e-papieros, w formie znanej nam po dziś dzień ukazał się w roku 2006.

Tego typu papierosy elektroniczne początkowo wykorzystały metodę ultradźwięków, którą porzucono na rzecz elementu grzewczego. Podczas zaciągania w e-papierosie zachodzi proces podgrzewania płynu, zawierającego nikotynę, efektem czego jest powstanie pary wdychanej przez użytkownika. Jak widać proces palenia e-papierosów znacznie różni się od tradycyjnego sposobu, gdzie nikotyna wydzielana jest dzięki procesowi spalania liści. W Polsce największa moda na e-papierosy przypadła na lata 2008 - 2009.

Budowa e-papierosa

E papieros składa się z ustnika, zwanego również kartridżem zawierającego specjalny płyn zawierający nikotynę w różnym stężeniu, glikol propylenowy*, glicerynę oraz ewentualnie dodatki smakowe i aromatyzujące. Podczas palenia e-papierosa, dzięki zainstalowanemu mikroprocesorowi aktywowane jest zasilanie atomizera, który wprowadza niewielkie kropelki płynu do przepływającego powietrza i podgrzewa je do temperatury 150 - 189 stopni C, co skutkuje powstaniem pary inhalowanej przez użytkownika.

Dzięki glikolowi propylenowemu, powstaje mgiełka przypominająca do złudzenia dym papierosowy. W niektórych modelach mikroprocesor aktywuje również diodę LED, która sprawia wrażenie żarzącego się papierosa.

* glikol propylenowy - organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi dwuhydroksylowych, który znajduje szerokie zastosowanie w medycynie oraz przemyśle. W przeciwieństwie od glikolu etylenowego NIE JEST TOKSYCZNY.